De Tweede Wereldoorlog
Tegen het aanbreken van de Tweede Wereldoorlog waren er nog maar enkele honderden Chinezen in Nederland woonachtig, terwijl dit er in het midden van de jaren twintig tussen de 3000 en 4000 waren.

Degenen die erin slaagden te blijven hadden zich meestal eerder omhooggewerkt als (ex-)shippingmaster, pension- of restauranthouder of waren op andere manier aan de armoede ontsnapt.
Aangezien het praktisch uitgesloten was om vrouw of kinderen uit China naar Nederland over te laten komen bestond de Chinese gemeenschap in Nederland tot hun deportatie vrijwel geheel uit mannen. Sommigen, meestal de meer welgestelden, waren met Nederlandse vrouwen getrouwd. In het boek ‘Het huis van Han’ van Karina Meeuwse (zie bronnenopgave) kan men kennis maken met een aantal van hen en hun kinderen.
Maar ook pindakoek-venters waren soms met Nederlandse vrouwen getrouwd, zo wordt gemeld in Het Vaderland van 19 oktober 1932.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog lijkt de kleine overgebleven groep relatief met rust te zijn gelaten. Gegevens om dit te bevestigen ontbreken echter. Het feit echter dat de achterblijvers vanwege de oorlog jarenlang geen enkel contact met hun familieleden in China hadden moet vaak hartverscheurend geweest zijn, zoals blijkt uit de getuigenis van tenminste een betrokkene, te lezen in het proefschrift van Li Minghuan (zie bronnen).

Ondanks de leegloop in de jaren dertig leefden er aan het einde van WO II ca. 1500 Chinezen in Nederland (bron: CBS, 1998).