Behalve de eerder genoemde Chinezen die min of meer direct uit het Chinese moederland afkomstig waren, bestaan er ook groepen Chinese immigranten uit diverse andere regio’s.

De grootste groep bestaat uit Chinezen die vaak al generaties in het voormalige Nederlands-Indië en het later zelfstandig geworden Indonesië leefden, de zogenaamde ‘Peranakans’. We zijn deze groep al eerder tegengekomen als studenten, die in kleine aantallen ons land al vanaf het midden van de 19e eeuw bezochten.

Tengevolge van de onafhankelijkheid en de politieke onrust in dat land gedurende de jaren vijftig en zestig, vestigden zich ongeveer veertienduizend Peranakans in Nederland. De leden van deze groep waren meestal hoog opgeleid en staan cultureel zo dicht bij de Nederlandse, dat ze vrijwel geheel zijn opgegaan in de Nederlandse bevolking.

De groep van Chinese Surinamers, die in de jaren zeventig van de vorige eeuw Nederland binnen kwamen verschillen voor wat betreft taal en etnische achtergrond sterk van de overige Chinezen in Nederland. De groep bedroeg aan het einde van de twintigste eeuw ongeveer vijfduizend personen. Het is (bij de redactie) onbekend in hoeverre zij in de Nederlandse samenleving zijn geïntegreerd. Hierbij is aan te nemen dat de Surinaamse identiteit sterker is dan de Chinese.

In 2011 heeft het Nationaal Archief een database samengesteld die persoons- en gezinsgegevens van Chinese immigranten in Suriname en hun nakomelingen bevat. Het betreft ongeveer 2000 Chinezen die gedurende de periode 1853-1873 als contractarbeider via Nederlands Indië naar Suriname vertrokken om daar op de plantages te werken. Onder de nakomelingen van deze groep zullen zich ongetwijfeld personen bevinden die vervolgens van Suriname als emigrant naar Nederland zijn vertrokken.