|
De Shang (Yin) dynastie (ca. 1750-1122 v.Chr.)
De Shang-dynastie is de eerste periode in de Chinese geschiedenis met een aantoonbare samenhangend Chinees cultuur- en machtsgebied. Van een centraal geregeerd rijk was echter geen sprake, eerder van zelfstandige landbouwgemeenschappen die een belangrijk aantal etnische, taalkundige, religieuze en culturele kenmerken gemeen hadden en nauwe kontakten met elkaar onderhielden.
De tijdstippen van begin en einde van de Shang-dynastie zijn onzeker en worden niet door iedereen op dezelfde manier gehanteerd. De geschiedenis is volkomen legendarisch.
De Shang-cultuur: oorsprong, grootste reikwijdte en enige belangrijke archeologische vindplaatsen.
Kenmerkend voor de Shang-dynastie zijn het gebruik van brons en van strijdwagens. De Shang-maatschappij was gebaseerd op landbouw. De elite bestond waarschijnlijk uit militaire machthebbers die koninklijke allures hadden, getuige hun graven, die rijkelijk voorzien waren van kostbare grafgeschenken. Zij maakten gebruik van de diensten van sjamanen - een soort geestenbezweerders- , waarvan bekend is dat ze zogenaamde orakelbeenderen (soms 'drakenbeenderen' genoemd) gebruikten om de uitkomsten van toekomstige gebeurtenissen te voorspellen en daarmee de machthebbers van adviezen voorzagen met betrekking tot allerlei handelingen en staatszaken. Deze orakelbeenderen werden voorzien van schrifttekens, die de vroegste uitingen van het Chinese karakterschrift vertegenwoordigen. Ze zijn in grote aantallen aangetroffen bij opgravingen bij Anyang (Henan).
De Shang-dynastie is berucht als een op slavernij steunende maatschappij. Begrafenisrituelen van vooraanstaande personen gingen bovendien gepaard met mensenoffers. Bij opgravingen in Xiatun bij Anyang zijn vele resten van geofferde mensen aangetroffen nabij het graf van hun meester.
Bo was de eerste van de zeven Shang-hoofdsteden. Soms wordt Bo geassocieerd met de opgegraven stad te Erlitou (nabij Luoyang, Henan), waarvan door anderen wordt aangenomen dat het mogelijk de hoofdstad van de Xia-dynastie was.
Hierboven: Een veel voorkomende voorstelling op het bronzen Shang-vaatwerk is het fabeldiermasker (taotie).
Bron: Kleine Geschichte der chinesischen Kunst, Anita Rolf DuMont Buchverlag Köln, 1985.
De op één na laatste hoofdstad van de Shang-dynastie was Ao. Deze stad zou gelegen hebben ter plaatse van het huidige Erligang, binnen de grenzen van de hoofdstad van de provincie Henan, Zhengzhou.
Yin was de laatste Shang hoofdstad. De bovengenoemde opgravingen nabij het dorp Xiaotun, ten noorden van het huidige Anyang, zijn met grote zekerheid geïdentificeerd als behorende tot de restanten van Yin. In het hele gebied rond Anyang zijn vele archeologische vondsten uit de Shang-periode gedaan.
Archeologische vondsten
De Shang-dynastie is het best bekend van de opgravingen rond de middenloop van de Gele Rivier (Huang He). Opmerkelijk zijn de versierde rituele bronzen vaten (zie foto rechstonder) en de zgn. orakelbeenderen, opgegraven te Yin Xu bij Anyang (in het noorden van de huidige provincie Henan). Yin Xu is sinds 2006 toegevoegd aan de lijst van door de UNESCO aangewezen plaatsen van cultureel werelderfgoed.
Ver weg van het kerngebied van de Shang-cultuur werden bij  Sanxingdui in de provincie Sichuan in 1989 buitengewoon opmerkelijke vondsten gedaan. Op een tweetal plaatsen werd een grote hoeveelheid bronzen rituele kunstvoorwerpen opgegraven, die weliswaar dateren uit de periode van de Shang-dynastie, maar van een geheel andere artistieke vormenrijkdom, dan van de bekende Shang-bronzen. Deze regionale variant van de Shang wordt Shu-cultuur genoemd en is gekenmerkt door een bijzondere en afwijkende stijl. De vondsten zijn zo bijzonder en talrijk, dat men er ter plaatse een speciaal museum voor gebouwd heeft.
TIP: meer informatie over het Sanxingdui-museum
Laatst gewijzigd op:
25-5-2010
|
reageren
