De Verboden stad in Peking

De Verboden Stad was de plaats van waaruit de Chinese keizers van de Ming- en de Qing-dynastie hun rijk bestuurden. De Ming-dynastie duurde van 1368-1644, de Qing van 1644 tot 1911. De stad werd gebouwd en voltooid onder de Yongle-keizer, in 1422. Deze keizer maakte van Beijing weer de hoofdstad. Onder de Mongoolse Yuan-dynastie (1279-1368) was Beijing voor het eerst de Chinese hoofdstad geweest, onder de naam Dadu. Na de val van de Yuan-dynastie lag Beijing in puin. De Yongle keizer pakte de wederopbouw groots aan. Hij liet verschillende paleizen bouwen en zo verrees de Purperen Verboden Stad, zoals de volledige Chinese naam luidt. De kleur purper wordt vaak in verband gebracht met de keizer. In de volksmond wordt het paleiscomplex nu aangeduid als Gugong (keizerlijk Paleis). De meeste gebouwen die nu te zien zijn dateren uit de 18e eeuw.

De Verboden Stad in Peking (Foto Geledraak.nl 2004)

Het complex meet 750 bij 960 meter. Om de stad heen ligt een brede, diepe gracht en bovendien staat er een muur om heen van tien meter hoog. In elke muur bevindt zich een poort. Hedendaagse bezoekers komen door de zuidelijke poort binnen, vanaf het Tiananmen-plein. Vanaf deze poort las vroeger de keizer de nieuwe kalender voor en inspecteerde hij de troepen. De belangrijkste gebouwen en zalen staan langs de zuid-noordas. Wie Bertolucci's film The Last Emperor heeft gezien kent ze. Grootse gebouwen met er tussenin even grootse pleinen. Ze waren dan ook aangelegd om bezoekers te imponeren. Opvallend is de symmetrie en de harmonie in bouwstijl en aanleg. Ook vroegere keizerlijke steden moeten er zo hebben uitgezien, zoals de stad Chang'an, de hoofdstad tijdens de Tang-dynastie. In het zuidelijke gedeelte werden keizerlijke ceremonien uitgevoerd en ook paleisexamens afgenomen.

Verboden Stad Peking (Foto Geledraak.nl 2004)

De keizer en zijn enorme hofhouding woonde in het noordelijke gedeelte. Zo waren er de concubines, de paleiswachten en de eunuchen. De eunuchen waren gecastreerde paleisbedienden. Al met al woonden er enkele duizenden mensen in de Verboden Stad. Om de stad heen lag de Keizerlijke Stad. Ook deze was verboden gebied voor buitenstaanders. In de Keizerlijke Stad bevonden zich onder meer de bakkerij, het naaiatelier, de wapenzaal, de stallen en een drukkerij. Op die manier was de keizer en zijn gevolg geheel zelfvoorzienend.
Het leven in de Verboden Stad was benauwend. Het was niet alleen voor buitenstanders verboden zich in de stad te begeven, ook de keizer en zijn gevolg kwamen de stad vrijwel niet uit. Wie concubine werd of eunuch, werd dat op zeer jonge leeftijd. Maar weinigen bereikten een interessante positie aan het hof. Zij moesten hun verdere leven echter wel binnen die vier muren slijten. De keizers van de Qing-dynastie vonden wel een manier om aan de monotonie te ontkomen. Zij lieten buiten Beijing paleizen bouwen waar zij zich in de zomermaanden konden terugtrekken. Het Zomerpaleis, tien kilometer ten noorden van Beijing bijvoorbeeld, of de jachtverblijven in Chengde (Jehol).

Verboden Stad te Peking (Foto Geledraak.nl 2004)

Momenteel is de Verboden Stad een van China's grootste toeristische attracties. Het is de imposante buiten-architectuur die de toerist vooral aantrekt en een urenlang bezoek al de moeite waard maakt. De gebouwen zijn op een enkeling na slechts van de buitenkant te bewonderen, waarbij men vaak door een deuropening naar binnen kan gluren. Het interieur is over het algemeen maar spaarzaam ge meubileerd. Het complex bevat ook een bescheiden historisch museum en voldoende gelegenheid om te eten en te drinken.