Seringendroom door Lulu Wang, Uitgeverij Vassallucci, 2001.
553 p. Paperback: 19,95 Euro ISBN:9050003516,
Hardback: 24,90 Euro ISBN 905000315X
Seringendroom, door Lulu Wang

Door: Geledraak (2001)

Vier jaar na Lulu Wang's succesvolle boek Het Lelietheater ('550.000 exemplaren verkocht') verschijnt dan nu het langverwachte vervolg: Seringendroom. Wat kunnen de lezers verwachten?

Is het inderdaad een vervolg op het indringende levensverhaal van het jonge meisje Lian, dat met haar moeder tijdens de Culturele Revolutie werd geinterneerd in een kamp? Het Lelietheater sloeg indertijd in als de spreekwoordelijke bom. Velen vergeleken het met het eveneens zeer succesvolle Wilde Zwanen, van de schrijfster Jung Chang. Voor het eerst maakte een breed publiek buiten China kennis met de ingrijpende gevolgen van o.a. de Culturele Revolutie voor de gewone Chinees. In het Lelietheater deed Wang in grote lijnen hetzelfde, maar voegde er ook een nieuwe dimensie aan toe: ze introduceerde de bloemrijke Chinese stijl van schrijven.

In een lezing vertelde zij enkele jaren geleden hoe zij daartoe was gekomen. In haar (overigens opmerkelijk goed geslaagde - red.) poging om de Nederlandse taal onder de knie te krijgen en werkend aan Het Lelietheater, stuitte zij voortdurend op vertaalproblemen. "Nederlands is een erg verstandelijke taal", aldus Lulu Wang. "Ik wist bijvoorbeeld niet goed hoe ik 'Lian is verdrietig' mooi kon neerschrijven. Ik zocht dan naar het Chinese equivalent, en zo werd het: 'elke dag wast Lian haar gezicht met tranen'", aldus Wang. Voor Lulu Wang is het duidelijk: het gaat hier om taalvernieuwing. Een aantal Nederlandse literaire critici ('taalpuristen', aldus Wang) dacht hier anders over. Uitdrukkingen als 'verlangen-rood', gingen volgens hen echt te ver.

Bij het verschijnen van de tussentijdse roman Het Tedere Kind vielen nog meer critici over de schrijfster heen. Niet alleen omdat in dat boek - met enige overdrijving gesteld- geen zelfstandig naamwoord zonder bijvoeglijk naamwoord werd opgeschreven. Ook het thema, incest, viel niet bij iedereen in de smaak.

Met Seringendroom heeft Lulu Wang duidelijk gas teruggenomen. Stijl en thema grijpen beide terug op Het Lelietheater. Het is een vuistdikke roman geworden over het verhaal van het 17-jarige meisje Dingxiang dat haar leven na de gebeurtenissen van de Culturele Revolutie tracht voort te zetten. Ze is toegelaten tot de Universiteit van Beijing, waar zij Engels studeert. Het is eind jaren zeventig, de tijd waarin onder leiding van Deng Xiaoping de hervormingen worden ingezet.

Lulu Wang geeft ons, via de ogen Dingxiang, een aardig tijdsbeeld van deze moeizame overgangsperiode. Zij, als jong meisje wil vooruit in het leven, de liefde leren kennen. Dat laatste lukt haar maar niet en ze stort zich op de studie. Ze wil de Engelse literatuur opzuigen, discussies aangaan met de buitenlandse docenten, maar wordt in die pogingen keer op keer belemmerd door met name de oudere generatie om haar heen: 'Waarom benader je op eigen houtje een buitenlandse om je te helpen? vertrouw je onze regering en de Partij niet?' (p.144)

Ook de relatie met haar ouders is illustratief: met afkeer ziet ze hoe haar vader de dictatoriale patriarch uithangt en hoe haar moeder steeds de goede vrede probeert te bewaren. De diverse flashbacks die verwijzen naar gebeurtenissen uit Het Lelietheater completeren het verhaal. Maar: het boek is ook zonder Het Lelietheater te kennen, prima te lezen. Wat Seringendroom echter mist, is spanning. En die heeft een boek van ruim 550 pagina's toch wel nodig.

Link:
De website van Lulu Wang