Standplaats Peking (reeks: 'Van onze correspondent') door Jan van der Putten. Uitgeverij KIT Publishers.
Paperback, 2005, 256 pag., ISBN 906832571X
Prijs: 17,50 euro
Te koop (o.a) via KIT
Standplaats Peking, door Jan van der Putten
In de reeks 'Van onze correspondent' is eind 2005 verschenen het boek Standplaats Peking. Geschreven door Jan van der Putten die van 1998 tot 2003 correspondent was in China voor de Volkskrant. Van der Putten is nog altijd 'bezig met China', want sinds zijn terugkeer naar Nederland leidt hij zijn bureau Eyes on China Ltd.
China was voor hem de afsluiting van een zeer lange periode buitenland; hij verbleef al sinds begin jaren zeventig buiten Nederland (o.a. Rome, Zuid-Amerika). Normaal gesproken beleven Nederlanders die met name uit China komen een aardige cultuurschok bij terugkeer in het vaderland, voor Van der Putten was het écht wennen, zoals dat heet. Vooral op het gebied van de taal - een belangrijk instrument voor een journalist - moest en moet hij keer op keer slikken. 'Dag' bleek vaak 'doei' te heten, 'gang van zaken' een 'traject', en 't Kofschip voor leek voor veel journalisten een vage herinnering te zijn geworden. Kortom, constateert hij , 'op taalgebied schijn ik een hopeloos geval te zijn geworden'.
Dit, wees gerust beste lezer, zijn verzuchtingen die beperkt blijven tot  het laatste hoofdstuk van het boek. De rest van de hoofdstukken staan in het teken van China en daar kunnen velen, en zeker ook Jan van der Putten, erg enthousiast over raken. Hoewel 1998-2003 geen periode was met veel hoogte- of dieptepunten (belangrijk voor een journalist) gebeurde er toch voldoende om er een onderhoudend boek over te schrijven.  
Het boek is een mix van persoonlijke ervaringen, gebeurtenissen in 1998-2003 (ziekte Sars als dieptepunt), beschouwingen over journalistiek in China en terugblikken op de Chinese geschiedenis. Ook zijn enkele reisreportages opgenomen (bv. Joods Shanghai, of over de Muur) die in de Volkskrant zijn verschenen. Daarmee is het een verpersoonlijkte versie geworden van zijn eerdere boekje Landenreeks China (zie elders op Geledraak).
Zo is het aardig om te lezen hoe Van der Putten een auto probeerde te kopen (geen showroom te bekennen in Peking) en de toestanden rond het huren van een huis. Kortom, een aardig en informatief boek, met op een enkele plek iets te enthousiaste omgang met de feiten.  
De bewering dat alle Chinezen tijdens de Culturele Revolutie twee keer daags driemaal moesten buigen voor de beeltenis van Mao (p.18) - dit kan een verordening zijn geweest, maar het is zeer onwaarschijnlijk dat dit massaal werd uitgevoerd, dus dat beeld lijkt  iets te rood ofwel zwart-wit.