|
|
|
|
Titel: Tijdloos, over een verre rivier Auteur: Yuhong
Gong Uitgever: Uitgeverij 521 ISBN: 90 499 7005 2 Prijs: euro 18,90
Tijdloos, over een verre rivier - Yuhong
Gong (door: Zhensu)
Parijs. Herfst 2001. De schrijfster, Lize M. Gong, 80 jaar oud en wonend
in Frankrijk, krijgt een mysterieuze liefdesbrief die haar terug brengt naar een
ver verleden. Haar eigen verleden, en het verleden van haar geboorteland China.
Het boek springt tussen de jaren twintig en dertig van de vorige
eeuw en het jaar 2001. In 2001 is Liz een vrouw van 80, zij ontvangt een brief
van een lang 'verloren' geliefde. Door deze brief gaat haar herinnering terug
naar haar jeugd in China. Haar moeder, een Franse pianiste, was de tweede vrouw
van een Chinese bezitter van Mahjong-huizen en casino's. Uit het huwelijk met
zijn eerste vrouw is Lou geboren, en met hem heeft Liz een incestueuze
verhouding die eigenlijk maar vluchtig wordt beschreven maar wel door het hele
boek heen zweeft, en de liefde voor Lou blijft bestaan tot aan Lize's
dood.
Als de moeder en Lou uit het het leven van Lize verdwijnen, maken
zij en haar vader een reis met het cruiseschip de Oriënt op de Yangtze rivier.
Hier leert ze Mon kennen met wie ze een verhouding krijgt. Lize gebruikt hem om
haar eenzaamheid kwijt te raken, maar ze wil dat niet waar hebben en behandelt
Mon als een gigolo (wat hij in feite ook is zowel voor mannen als vrouwen) door
hem te betalen voor de sex. Mon brengt haar in contact met Yoshi. Van hem is ook
de brief die Lize op haar 80ste krijgt. De boottocht eindigt met de dood van
haar vader, die zijzelf veroorzaakt.
Het boek laat ook zien dat China
echt niet het paradijselijk en mysterieus land was/is zoals vele Europeanen
dachten in het begin van de vorige eeuw. De Westerse mocht-wel-willen
'veroveraars', de Japanners die uiteindelijk China binnen vallen en de
communisten die opkomen, zowel in China als in Europa. Het decadente, dat alleen
voor de buitenlanders en de mensen met geld was.
Op de kaft staat “Een verrassend eerlijke en ontroerende roman over cultuur,
vriendschap en liefde”. De schrijfstijl is inderdaad zeer eerlijk, naar mijn
smaak af en toe een beetje té. Het doet denken aan de stijl van Lulu Wang. Niet
makkelijk te volgen vond ik de vele overgangen; er wordt teveel van de hak op de
tak gesprongen. Maar wie houdt van een literaire uitdaging, en van de sfeer
van het kunstenaars- wereldje is het prima leesvoer.
Laatst gewijzigd op:
10-3-2006
|
|
|
|