Misschien vinden veel westerlingen dat ze de gewone Chinezen niet bekritiseren, alleen maar de Chinese regering. Wat ze niet weten, is dat eigenlijk alle Chinezen in de hele wereld op dit punt achter de Chinese regering staan. Ze voelen zich óók bekritiseerd. We durven soms niet eens onze mond open te doen, want dan zijn we ‘gehersenspoeld’ door de regering in Peking. De westerse media citeren alleen maar de verhalen van één kant, namelijk de groep van de Dalai Lama. Filmopnamen van het geweld tijdens het oproer van 14 maart in Lhasa worden niet vertoond. Niemand denkt dat 20 doden en wijdverbreide brandstichting op 14 maart 2008 voor de ruim twee miljoen Tibetanen verhoudingsgewijs net zo erg is als 3000 doden op 300 miljoen Amerikanen op 11 september 2001.

In feite hebben de meeste westerlingen helemaal geen kennis van de geschiedenis van China en Tibet. Als er sprake is van hersenspoelen dan zijn de Dalai Lama en de westerse media de daders. Anders kunnen we niet verklaren waarom de verhalen in de media zo precies kloppen met wat de Dalai Lama zoal vertelt. We zijn geen Nobelprijswinnaars en onze stem is ook niet zo mooi als die van God. We zijn ook geen jonge Tibetanen die nooit binnen China zijn geweest en die wel weten hoe ze bewondering van de grote westerlingen kunnen oogsten door een greep te doen naar de Olympische fakkel van een vrouw op een rolstoel, zoals in Parijs gebeurde. We vragen gewoon om een klein beetje mensenrechten, zoveel als zelfs een westerse crimineel van een westerse rechtbank krijgt, namelijk dat men naar de verdediging van ons Chinezen luistert. We vragen dat religieus terrorisme volgens dezelfde maatstaven wordt beoordeeld, of het nu gaat om moslims of boeddhisten.

In ieder geval is het duidelijk dat de Chinese regering niet zo goed is in PR. Als ze de waarheid zeggen, zien de westerlingen het voor propaganda aan, en als men filmopnamen vertoont van geweld, denken westerlingen dat het in scène gezet is of selectief weergegeven, als ze al de moeite nemen om te kijken (in feite willen velen niet eens kijken want hun vooroordeel is al klaar). De Chinese regering trekt zich wel degelijk iets aan van mensenrechten. Eerste levensbehoeften zijn voor deze regering het allerbelangrijkste mensenrecht, zowel voor de Chinezen en als voor de Tibetanen. Daarom begon in 1994 een nieuw systeem om de ontwikkelingshulp aan Xizang (Tibetaans Autonoom Gebied) te verhogen. Rijke provincies en steden moeten een aantal plaatsen helpen: Peking helpt Lhasa, Shanghai en Shangdongprovincie helpen Rikaze, Zhejiang en Liaoning helpen Naqu, Guangdong en Fujian helpen Linzhi, Tianjin en Sichuan helpen Changdu (Chamdo), enz. Dat betekent dat deze provincies en steden een aantal projecten in de beloofde plaatsen moeten opstarten, betalen en afmaken. Het benodigde personeel werd gelokt met allerlei mooie extra’s, onder andere de garantie dat ze maar drie jaar in Tibet hoefden blijven en daarna zonder probleem weer terug mochten gaan. Ook deze ontwikkelingswerkers worden door de Dalai Lama beschouwd als Chinese immigranten die de Tibetaanse cultuur om zeep helpen.

Door al deze hulp is het gemiddelde inkomen in Tibet zelfs bijna het hoogste van heel China. Had China Tibet soms niet moeten helpen? Zou China dan ook niet kritiek krijgen?

De Olympische Spelen zijn een grote gebeurtenis voor alle Chinezen en ze willen er een groot feest van maken. De westerlingen weten dat en misbruiken de gevoelens van Chinezen om hen te chanteren met boycots. Ze begrijpen niet dat dit juist de Chinezen extra motiveert om nog meer achter hun regering te staan. In heel China ontstaat er nu antipathie jegens de westerse wereld, en de complottheorieën duiken al op. Men vermoedt dat westerlingen China een plaats in de wereld misgunnen.

Ze denken ook aan die tijd vanaf de Opiumoorlog in 1840 tot 1949, hoe Rusland, Japan, Frankrijk, Engeland, Amerika en andere westerse landen China aanvielen, verscheurden en ongelijke verdragen oplegden.

Als de westerse regeringen of media denken dat ze in elk geval iets goeds hebben gedaan voor de Chinese intellectuelen, door aan te dringen op ‘mensenrechten’, dan hebben ze het vreselijk mis. Juist de Chinese intellectuelen, inclusief die van Taiwan, hebben de Chinese regering nog nooit zo gesteund. Ze maken spontaan websites, waarin ze leugens van de westerse journalisten aan de kaak stellen, zie bijvoorbeeld http://uk.youtube.com/watchv=uSQnK5FcKas\&feature=related.

Een Taiwanese vriendin van een van ons schreef ons: ‘Gisteren voegde ik me bij duizenden Chinezen om de fakkeldrager in San Francisco toe te juichen. Daar zagen we massale anti-Chinese demonstraties, en hoewel sommigen vreedzaam demonstreerden, waren er ook meutes met afschuwelijke teksten en obscene leuzen, die mijn bloed deden koken. Volgens mij weten de meesten hier totaal niet wat ‘vrij Tibet’ inhoudt voor de Tibetanen in China. Die mensen hier zijn niet het echte Tibet. Ik was in september 2006 in Lhasa, en ik heb daar geen onderdrukte mensen gezien, noch erover gehoord. In elk geval waren de jonge monniken waar ik mee praatte zeer spraakzaam, en optimistisch over de toekomst.’
We roepen de westerse media nogmaals op: ‘Geef China de kans om zich te verdedigen. Bestudeer de geschiedenis van China en Tibet.’

hoogachtend,

Cheng Shan-Hwei, Zhang Qinmei, Wu Yanwei, Cao Wenhua, Tang Wanjie, Chen Ziran, Xu Naizhou, Wu Chihui, Shi Dawei, Gu Xiaowen, Liu Chuan, Wang Lisha, Zhang Min, Huang Suhui, Yin Xuan, Qiu Bangneng, Yang Min, Li Jinling, Yang Liyue, Wang Yan, Shi Jinni, Zhang Guoqiang.