Het top-overleg tussen prominente Tibetaanse leiders in ballingschap van november resulteerde in algemene steun voor voortzetting van de 'middenweg' in de onderhandelingen met de Chinese autoriteiten. Dat betekent: streven naar meer autonomie, zonder gebruik van geweld. Auteur Denis J.Burke die onderzoek deed naar de Chinees-Tibetaanse relaties in de 21e eeuw, noemt dat in Asia Times een opmerkelijke uitkomst, gezien de gewelddadige gebeurtenissen eerder dit jaar, de onderhandelingen met China die op niets zijn uitgelopen en het feit dat met name in Lhasa een steeds grotere groep jonge Tibetaanse werklozen ontstaat.
De Chinese regering echter heeft laten weten dat zij de middenweg-strategie beschouwt als een dekmantel voor streven naar onafhankelijkheid.
Een pat-stelling dus, die waarschijnlijk ook niet kan worden doorbroken door de oproep van de Dalai Lama - die overigens niet aanwezig was bij de bijeenkomst - om een beroep te doen op de Chinese bevolking in plaats van de regering. Het feit dat westerse media snel waren met het veroordelen van 'het Chinese geweld' bij het onderdrukken van de opstanden in maart, heeft bij de de Chinese bevolking eerder kwaad bloed gezet dan dat zij sympathie heeft gekregen voor de Tibetanen.