adverteren     contact     disclaimer     privacy     redactiestatuut     over Geledraak.nl     sitemap  
 
 
  artikel doorsturendoorsturen   reageren op artikelreageren   RSS feed van GeleDraak.nl

Populaire pagina's!

Chinese festivals
China vacatures
Reisaanbieders China
Geledraak favorieten Nw!
Visum-info
Tweetalige menukaart
De tijd in China
 
Valuta-omrekenen
De geschiedenis van Tibet

twitter / geledraak

Laatste bijdragen forum
Gastpagina's

VNC Asia Travel - al 35 jaar
Dé China specialist!
Stichting EuSino
De Qi van China
Beijing Service Bureau
DimSum reizen
China online reizen
Yangshuo Travel
MING Translations
Chinees leren in Beijing
Van Verre China reizen
Yunnan Minority Travel
China Minority Travel
Sfeerhotel Beijing
Xiahe-Tibet Travel
Hotel Linden, bij Dali



In de spotlights:

Cursussen Chinees op verschillende niveau's starten in sept. in Haarlem, i.sm. Geledraak.nl. Ook conversatie. Instroom mogelijk.

Uw bedrijf in de spotlights?
Handig voor korte acties zoals nieuw bedrijf of aanbiedingen. Max. 20 woorden. Lees hier meer..!

Drie reisboek recensies

(China Nu, winter 2002)

Een penthouse in Xiahe
China. De draak gevangen in een dagboek

Over de Bergen van Tibet (fietstocht t.b.v. schoolproject Tibet)

De eerste de beste cursus ‘reisverhalen schrijven’ leert de reiziger wat hij wel en vooral wat hij niet moet doen als hij zijn ervaringen en belevenissen op papier aan een groter publiek wil toevertrouwen.

Auteur : Christa de Vries

Er wordt je geleerd hoe je spanning opbouwt, hoe je origineel en creatief taalgebruik hanteert, hoe je met zorg je woorden kiest, en hoe je tot een originele onderwerpskeuze komt. Zo leer je niet alleen dat clichés verboden zijn, maar ook dat er meer clichés zijn dan je als onschuldige schrijver in de verste verte had kunnen vermoeden.

Zo staan er strenge straffen op ‘moe maar voldaan’ terugblikken op een welbestede dag, evenals op ‘met frisse moed’ aan een nieuwe dag beginnen. En zo leer je ook dat je, om een goed verhaal te kunnen vertellen, niet persé eerst ergens hoeft te arriveren. De boekjes van Peter Jansen en Bart Veenstra zijn leuk studiemateriaal voor zo'n cursus. Hoe het niet moet, wel te verstaan. Wellicht is zo'n cursus voor hen een tip.

Platgetreden plaatsen
Op de omslag van Een penthouse in Xiahe van Peter Jansen prijkt het mysterieuze Labrangklooster in Xiahe. De achterkant sluit daarbij aan met een citaat uit het boek van een man die biddend en knielend de bedevaartsroute rondom dit Lamaklooster aflegt. ‘Een bundel charmante, eigentijdse reisverhalen’, belooft de achterkant. Deze kwalificatie is wel zeer welwillend tegenover de schrijver.

Jansen beschrijft de tocht van drie maanden die hij samen met zijn vriendin door China maakt. Op een (slecht) kaartje is de route in grote lijnen te volgen. Het is de geijkte route die de meeste China-reizigers geheel of gedeeltelijk volgen. Van Hongkong via Yangshuo, Kunming, Dali, Lijiang, Chengdu, Xiahe, Lanzhou en Xi’an naar Beijing. Behalve over deze bekende en platgetreden Chinese plaatsen, gaan de verhalen over onderwerpen die al minstens 999 keer beschreven zijn, over de harde en zachte treinbedden, over de Chinese eetgewoonten en over de Chinese ‘toiletten’.
Maar goed, zelfs dan kan een reisboek over China nog boeiend zijn. Belangrijk wordt dan wel of de schrijver in staat is bekende onderwerpen op een originele, verrassende manier te beschrijven. Helaas, Jansen is daar niet in geslaagd. Zijn taalgebruik is voorspelbaar, in de opbouw van zijn verhalen zit geen enkele spanning. Wel wordt uit dit boek duidelijk hoe hij van het land en de mensen is gaan houden. Overal benadert hij op een respectvolle en positieve manier de mensen die hij ontmoet en de dingen die gebeuren.

’t Kofschip
Bart Veenstra doet dat niet in zijn China. De draak gevangen in een dagboek. De stemming daalt naar het nulpunt wanneer zijn reisboekje ter hand wordt genomen. Hij kiest tijdens zijn reis voor de oppervlakkige instant-benadering en onbekommerd doet hij daarvan verslag in zijn verhalen.
Ronduit onsympathiek is de arrogante houding die uit zijn verhalen blijkt. Zo doet hij het wilde snikken van een vrouw bij het graf van Mao simpelweg af als ‘een hysterische bedoening’. Een uitgelezen kans om te onderzoeken waarom de vrouw doet zoals ze doet, laat Veenstra voorbijgaan. Zo probeert hij de vrouw die hem 1 yuan toegangsgeld vraagt voor de Muur, om de tuin te leiden door Frans te praten en net te doen alsof hij niet begrijpt wat ze zegt. Gelukkig komen ‘drie grote, dikke Chinezen’ de vrouw te hulp en moet Veenstra alsnog betalen.

En wat is er verder in vredesnaam gebeurd met dit boekje? Reeds in de proloog (van één pagina) vallen drie spellingsfouten en één gammele zinsconstructie waar te nemen. Voor degene die de Nederlandse taal een warm hart toedraagt, wordt het boekje toch nog spannend: berusten deze onvolkomenheden op toeval of rammelt het hele boekwerkje? Helaas voor Veenstra en zijn uitgever is het laatste het geval.
Blunders van formaat typeren dit rommelige werkje. Wat te denken van: ‘Het hotel licht prachtig gesitueerd aan de rand van het water’? En van zinnen als ‘Hij staart mij observerend aan’ schiet de lezer natuurlijk spontaan in de lach. De schrijver moet ook zijn 't kofschip weer eens ophalen: de d's en t's blijken moeilijk op de goede plek te krijgen.

Maar we laten de stijl en spelling even voor wat die is en richten ons op de inhoud van Veenstra's dagboekje. Tja, dit is van hetzelfde laken een pak als het boek van Jansen; nog minder interessante beschrijvingen van dezelfde locaties, dezelfde onderwerpen. Veenstra slaagt er bovendien in om pagina's te vullen met nietszeggende informatie.
Wie is er nou geïnteresseerd in het feit dat hij niet onmiddellijk zijn hotel heeft kunnen vinden, dat hij daardoor rond heeft moeten lopen, dat hij moedeloos met zijn handen in zijn haar heeft gezeten, dat hij moe is en tot slot dat de zoektocht uiteindelijk twee uur geduurd heeft, als dat niet op zijn minst tot interessante observaties heeft geleid? Zucht… om met de schrijver te spreken. ‘Zucht’ is een van de vele stripverhaalachtige geluiden waarmee Veenstra zijn verhalen nogal schooljongensachtig rijkelijk heeft bedeeld: pfff, grrr, slik, autsj, brrr, shit, halleluja, ahem…

‘Reizen leert je wat je thuis vergeten bent’, is het motto van Veenstra. Dat hij iets geleerd zou hebben, blijkt nergens uit zijn verhaaltjes. Veenstra moet vooral dagboekjes blijven schrijven, maar dan bij voorkeur voor zichzelf en voor zijn liefhebbende en alles-pardonnerende familieleden en vrienden.

Tien steenpuisten en zuurstofgebrek
Van een heel ander gehalte gelukkig is Over de bergen van Tibet van Henk Schulte Nordholt en Lambert van der Aalsvoort. Tien Nederlandse mid-life zakenmensen die in China wonen en werken, fietsen over de Friendship Highway van het Tibetaanse Lhasa naar het Nepalese Kathmandu.
Friendship Highway: de naam doet een strakke snelweg vermoeden waaroverheen allerhande verkeer ronkt. Maar nee, de werkelijkheid staat voor smalle, modderige weggetjes, butsige paden, steile beklimmingen en afdalingen, en voor vals plat, een verraderlijk wegdek en niet in de laatste plaats voor wegen die er horen te zijn, maar er toch niet zijn.
De Highway is een barre tocht van zo'n duizend kilometer die leidt over een aantal passen van circa vijfduizend meter hoog. Het fietsavontuur is voor de tien vrienden niet alleen een persoonlijke uitdaging. Ook willen ze op deze manier honderdduizend euro bij elkaar fietsen ter ondersteuning van een kostschoolproject in Tseku, in het Dorfuton-district in Noordoost-Tibet.

Hoe breng je onder woorden hoe zwaar en bijzonder een tocht is? Je kunt niet elke dag neerpennen dat je moe was, de weg zo slecht en de Tibetanen zo Tibetaans. Ik herinner mij het korte stukje dat tweevoudig Alpe d'Huez-winnaar Peter Winnen (de schrijver van het voorwoord in dit boek) vorig jaar in De Volkskrant schreef over hoe hij in 1999 de Friendship Highway had volbracht: Het zweet gutste van het blad, en je moest gaan verzitten omdat je meende tien steenpuisten te voelen.

Toch is Schulte Nordholt er aardig in geslaagd iets van de ontberingen onder woorden te brengen. Gaandeweg het boek begin je als lezer iets te voelen van de barre tocht die ieder in zijn eentje heeft moeten volbrengen, van de misselijkheid door zuurstofgebrek en de daarmee gepaard gaande bonzende harten, van erbarmelijke wegen en het over de kop gaan, van honger, mueslirepen en chocola, van ijzige wind en felle kou versus bloedige hitte. Door het verslag van deze ontberingen af te wisselen met beschrijvingen van plaatsen, mensen en gewoonten wordt ook geprobeerd de mystieke sfeer van het land op de lezer over te brengen. Daarvoor worden onder andere het Tibetaans boeddhisme, de tempels en stoepa's, pelgrims en monniken, opdringerige kinderen en wapperende gebedsvlaggen uit de kast gehaald. Ook krijgt het mystieke nog een zetje door citaten van verlichte geesten en verwijzingen naar Boeddha en de Dao. Wat te denken van: ‘Een reiziger trekt door het land, maar het is het land dat door de pelgrim trekt’. Helaas doet het spirituele tintje in het boek wat oppervlakkig en geforceerd aan.

De mooie foto’s in het boek brengen de stilte en de leegheid en daarmee het mystieke van het land beter tot uitdrukking. Tegelijkertijd wordt daarmee onbedoeld de absurde controverse zichtbaar van de tien fietsers die met hun felgekleurde strakke fietskleding, hun helmen en hun zonnebrillen van een andere planeet lijken te komen. Over de bergen van Tibet is een leuk boek, vooral voor de sportieve lezer die geïnteresseerd is in fietsen ver over de grenzen.

 

Boekinformatie:
Peter Jansen EEN PENTHOUSE IN XIAHE, Uitgeverij Hollandia/ Dominicus, Bloemendaal 2002, 72 blz., prijs 9,95

Henk Schulte Nordholt en Lambert van der Aalsvoort OVER DE BERGEN VAN TIBET. FIETSEND VAN LHASA NAAR KATHMANDU, Uitgeverij Asoka, Rotterdam 2002, 95 blz., prijs 27,50

Bart Veenstra CHINA. DE DRAAK GEVANGEN IN EEN DAGBOEK , Uitgeverij Bergboek, www.bergboek.nl 2002 86 blz., prijs € 10,55

 



Laatst gewijzigd op: 5-2-2007
 
Gerelateerde pagina's  
'Geen opstanden in Tibetaans gebied'
28 maart nieuwe Tibetaanse feestdag
Amnesty vraagt opheldering over Tibetaanse arrestanten
Beijing wacht overlijden Dalai Lama af. Door: door Willem Offenberg
Bezoek BBC aan Lhasa
Boek: De China Code Ontcijferd
Boek: Tussen droom en dageraad
Boycot Tibetaans nieuwjaar
Brief Chinese ambassade aan Tweede Kamer: ontvang Dalai Lama niet
Briefwisseling met gevangen Tibetaanse
China boos op Litouwen wegens Tibetplein
China klaar voor actie tegen Tibetaanse 'separatisten'
China publiceert Tibet witboek
China Tibet overleg in impasse
Chinese media: alles onder controle in Tibet
Dalai Lama 'gedraagt zich als kind'
Dalai Lama ereburger van Parijs
Dalai Lama geeft lezing in Nederland op 4 'Tiananmen' juni 2009
Dalai Lama mogelijk ereburger van Parijs
Dalai Lama op bezoek in rampgebied Taiwan
Kijk ook eens op:
China Reisen
Beijing.startpagina.nl
Shanghai.startpagina.nl
advertenties handig



Wisselkoers rmb