adverteren     contact     disclaimer     privacy     redactiestatuut     over Geledraak.nl     sitemap  
 
 
  artikel doorsturendoorsturen   reageren op artikelreageren   RSS feed van GeleDraak.nl

Laatste bijdragen forum
Gastpagina's

VNC Asia Travel - al 35 jaar
Dé China specialist!
Stichting EuSino
De Qi van China
Beijing Service Bureau
DimSum reizen
China online reizen
Yangshuo Travel
MING Translations
Chinees leren in Beijing
Van Verre China reizen
Yunnan Minority Travel
China Minority Travel
Sfeerhotel Beijing
Xiahe-Tibet Travel
Hotel Linden, bij Dali



In de spotlights:

Cursussen Chinees op verschillende niveau's starten in sept. in Haarlem, i.sm. Geledraak.nl. Ook conversatie. Instroom mogelijk.

Uw bedrijf in de spotlights?
Handig voor korte acties zoals nieuw bedrijf of aanbiedingen. Max. 20 woorden. Lees hier meer..!

Deze week op televisie
China op TV en radio
Lees de tv tips voor de komende week op de
tv tips pagina.
Nederlandse toerist: Lhasa is belegerde stad
publicatiedatum: 16-06-2009
door: Geledraak.nl

Onafhankelijke waarnemingen uit Tibet zijn schaars, zoals we op Geledraak.nl eerder deze maand vaststelden. De Chinese overheid staat sinds de opstanden in maart 2008 geen onafhankelijke waarnemers toe, wel toeristen. Nu is er bij Geledraak een verslag binnengekomen van de Nederlandse toerist Bas Groot die eind mei en begin juni in Tibet was en er uitgebreid heeft rondgekeken. Een weergave van zijn bevindingen (nieuw: zie ook zijn filmpje op Youtube):

"Lhasa maakt een belegerde indruk. Het leger gedraagt zich alsof er over vijf minuten een doorgesnoven horde voetbalsupporters de straten gaat bestormen. Op elk strategisch punt staan twee, vier of zes soldaten, met de ruggen naar elkaar toe zodat niets hen ontgaat. Ze staan doodstil, urenlang, de hele dag, met hun wapen (riotgun en/of traangasgeweer) in de aanslag, in gevechtstenue, met helmen op en van die grote plastic ME-schilden. Tot in de kleinste steegjes hangen beweegbare infrarood-camera's.

In drukke straten marcheren voortdurend met riotguns bewapende pelotons soldaten op en neer, de godganse dag lang van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Met witte handschoentjes aan, in het gelid, opzichtig, met strakke gezichten, de pas gelijk. In ploegjes van vijf, acht of tien. Naar het einde van de straat, omdraaien en terug. Zodat we maar weten wie de baas is.

Soldaten in Lhasa

Soldaten en politie zijn overal, tot in de heiligdommen van de tempels aan toe. Ik was getuige van een Chinese soldaat die in de binnenste hal van de Jokhang tempel een jonge Tibetaanse bezoeker onder luid geblaf een paar keiharde beuken verkocht, volgens onze gids omdat hij voordrong. Een jonge monnik probeerde tussenbeide te komen, maar niemand van de tientallen omstanders durfde er verder wat van te zeggen. Het zou wel te toevallig zijn als dat alleen gebeurt dat ene uur dat ik daar was. Ook stonden er behalve die soldaat nog vier potige mannen van de Chinese politie in de binnenste zaal van de Jokhang.

Ook in het Drepung klooster even buiten Lhasa heb ik zeker twintig man politie gezien. Op de binnenplaats waar het dagelijkse debatteren van de monniken plaatsvindt, hielden constant twee agenten de boel in de gaten. Niet dat ze de debatten zelf kunnen volgen overigens, want dat gaat in het Sanskriet.

Op de Barkhor, de 800 meter lange rondgang rond de Jokhang tempel, vol met pelgrims, stonden op de drukste uren om de vijftig meter een of twee soldaten, plus op elke bocht een politiepost en een constant rondjes marcherende vijfmans patrouille. Op elke strategische hoek zitten een of twee soldaten op het dak, met verrekijkers, video-camera's en wapens.

De soldaten doen (op straat) niets, ze zijn er alleen heel nadrukkelijk aanwezig. De Tibetanen doen alsof ze lucht zijn en leven hun leven zo goed en zo kwaad als het gaat. De soldaten zijn piepjonge ventjes, op z'n hoogst twintig jaar oud, dienstplichtigen. Een ondernemer die ik sprak zei dat een van de redenen dat die soldaten zo strak kijken en zo en autoritair doen, is omdat ze als de dood zijn dat het oproer een keer voor hun neus uitbreekt.

Als toerist merk je die verhoogde staat van paraatheid aan meer dingen. Je moet voor zo'n beetje elke bezienswaardigheid permits hebben. Toeristen moeten binnen tempels en kloosters en bij gemotoriseerd vervoer worden begeleid door een gids. Het is misschien maar paperwork, bureaucratie, maar dat is veel strenger dan vroeger geworden.

Onze gids was een Tibetaan die echt verstand van zaken heeft op gebied van Tibet en boeddhisme maar was overduidelijk geïnstrueerd over wat hij wel en niet mocht zeggen en ook hoe hij dat zeggen moest. De op kleuterleeftijd spoorloos verdwenen 11e Panchen Lama werd volledig verzwegen, de 11e ‘was niet in Tibet’, die studeerde ‘toevallig’ in Beijing.

Uit zijn verhaal begrepen we dat er in de kloosters soms als monniken verklede controleurs rondlopen, die met bezoekers praatjes aanknopen over politiek, om reacties uit te lokken. Als zo'n toerist pro-Tibetaans reageert is diens gids de sigaar, want die dient zijn toeristen in het gareel te houden. We voelden wel aan dat we hem in de problemen konden brengen met Hollandse directe vragen als "waarom zie je helemaal nergens foto's van de Dalai Lama?"
Een keer viel hij uit zijn rol toen hij schamper moest lachen om de zwaarbewaakte betonnen megazuil, een monument voor de 'bevrijding' van Tibet dat op een enorm plein tegenover de Potala is gebouwd. De pelgrims lopen kora's (rondgang met de klok mee om heiligdommen zoals de Potala heen). Ludiek: langs die zuil lopen ze achteruit.

Verder is het zo dat er strenge en speciale politieregels voor toeristenvervoer gelden.
Wie toeristen vervoert moet permits hebben voor het tripje in kwestie. Die haalt de gids bij een politiepost op een van de drie uitvalswegen uit de stad, op vertoon van zijn gidspermit. Zo'n permit is een voddig, honderd keer gekopieerd A4'tje. De politieman zet er een handtekening, een stempel en de tijd op. Op een paar plekken langs deze wegen staan politieposten, waar de permit getoond moet worden. De politie vergelijkt de tijd met het vorige politie- checkpoints met boetes van 200 yuan per minuut dat je te snel aankomt. Een gids verdient 100 yuan per dag, dus als hij zich 5 minuten te vroeg is, kan hij 10 dagen voor niks werken om de boete te betalen. Vrachtwagens en gewone personenwagens hoeven niet eens te stoppen bij de checkpoints. In de praktijk stopt het busje dus, uit het zicht van het checkpoint om een paar minuten te wachten. Overigens reden we niet hard.

Een ander Chinees pesterijtje dat mij opviel: op de openbare prullenbakken langs de straat staat overal (behalve bij tempels) de zesknoop afgebeeld, het logo van het Tibetaans boeddhisme. Ooit een stad met prullenbakken met een kruis of davidsster gezien?

prullenbak met Tibetaans symbool

Nog een Chinese pesterij: er zijn tientallen pelgrims die een bedevaartsroute liggend afpassen. Topsport, loodzwaar. Telkens 3 passen lopen, gaan liggen en weer opstaan, gebeden zingend. Een oudere monnik had er zo te zien al vele kilometers op zitten en had duidelijk groot respect van de gewoon wandelende pelgrims, die hem kleingeld toestopten. Zoals zulke diehards betaamt had hij een leren schort voor, schoenen gemaakt van autobanden en houten handschoenen met ijzerbeslag. Helemaal bezweet en bestoft en een grote vuile blauwe plek op zijn voorhoofd van het aankoppen van de straat.
Tijdens zo'n bedevaart zijn ze voor hun overleven volledig afhankelijk van giften. Dat weerhield een Chinese politieagent er niet van om met veel gesnauw in te grijpen en hem te verbieden geld aan te nemen. Hij bleef er een half uur naast lopen om het in de gaten te houden.

Het toeristenseizoen heeft in 2008 maar vijf weken geduurd, een ramp voor de lokale economie en vooral voor de Tibetanen zelf. De oproerstokers hebben er misschien van geprofiteerd in de vorm van hernieuwde aandacht voor de Tibetaanse kwestie, maar zichzelf ook in de vingers gesneden doordat er onduidelijke en niet-kloppende informatie in de media kwam.

De Tibetanen in Tibet zijn er alleen maar slechter van geworden. Het enige externe geld voor de Tibetanen komt van Westerse toeristen en hun aantal is gedecimeerd. 90 procent van de toeristen zijn Chinezen, maar die slapen in Chinese hotels, eten in Chinese restaurants, toeren met Chinese gidsen. Ze fotograferen elkaar voor de Chinese monumenten in nep-tibetaanse klederdracht die meer weg heeft van Chinese operakostuums met lange mouwen.

Een ondernemer met wie ik wat langere tijd heb kunnen spreken bevestigde wat al hier en daar was doorgesijpeld in de media over de opstanden in 2008 (zijn naam kan om veiligheidsredenen niet worden vermeld - red. GD) :

"Toen het oproer in Tibet begon in maart 2008, hebben leger en politie zich twee dagen afzijdig gehouden in de hoop dat het vanzelf ophield. Ze zijn pas hard gaan ingrijpen toen het op dag drie nog niet gestopt was. Het was niet zozeer een opstand tegen de Chinese bezetter, als wel een algemene uitbarsting van woede en frustratie van allerlei soort. Uiteraard maakt de Chinese overheersing daar deel van uit, maar het ging om van alles en nog wat.

Zowel Tibetanen als Chinezen hebben de chaos aangegrepen om allerlei persoonlijke oude rekeningen te vereffenen. Er werden veel branden gesticht. Vooral de moslimwijk moest het ontgelden. De moslims staan in de Tibetaanse gemeenschap in laag aanzien omdat zij een onrein beroep uitoefenen; het doden en slachten van dieren, wat de Tibetanen zelf niet mogen van hun religie, maar ze hebben de moslims wel nodig voor hun voedselvoorziening".

Die ondernemer heeft ook monniken aan de rellen zien deelnemen. Hij zag bijvoorbeeld een monnik op het gebouw van de Bank of China inhakken. Over wie de rellen aanstichtten bestond voor de ondernemer geen twijfel: Tibetanen van buitenaf, uit India.

"Kijk, je moet het zo zien: Als die Tibetanen iets niét kunnen, is het organiseren. In de aanloop naar die onlusten kwamen er heel veel mensen uit India de grens over. Aangezien het oproer in vier steden precies tegelijk begon, kan het niet anders dan dat er politieke spelletjes vanuit Dharmsala gespeeld worden. De sponsorgelden gaan naar Dharmsala, de Tibetanen hier zien daar geen cent van. Misschien even een opstandje organiseren om de kas te spekken, dat weet ik allemaal niet. De Dalai Lama is hier niet bij betrokken, het gaat om andere krachten in Dharmsala, en welke dat zijn weet ik ook niet precies. Een tijdje na de onlusten verdwenen die mensen weer."

"Op een gegeven moment kwamen die mensen door die steeg hiernaast uit de tempel van hierachter, in een optocht. Waarom mijn bedrijf gespaard is gebleven weet ik niet, misschien waren ze nog niet helemaal doorgedraaid toen ze hierlangs kwamen, maar ik klop het af." Over de westerse media zegt hij nog: "De media hebben de meest belachelijke verhalen uit hun duim gezogen over die onlusten, er klopte echt helemaal niets van".

Tot zover de ondernemer.

Hierbij merk ik op, dat de Dalai Lama zelf de aanwezigheid van buitenlandse aanstichters en de algehele volkswoede bevestigde, maar in hoeverre het politieke spelletjes waren of revolutionaire kortzichtigheid, weet ik niet.
Wat wel overduidelijk is, is dat de Tibetaanse bevolking de rekening betaalt en dat de weg naar een klein beetje vrijheid en zelfbestuur nu vele jaren langer is geworden.

Ik heb genoten van een prachtig land, met prachtige mensen. Laat ik dat niet vergeten te zeggen.

Ik hoop ooit het land nog te bezoeken zonder al die soldaten. En ik hoop dat als ik dan terugkom in de Potala, de Dalai Lama daar zelf weer woont. En dat dan niet op zijn troon een foto staat van een totaal andere geestelijke omdat China dat beter uitkomt. Maar ik vrees dat het nog heel lang gaat duren".

Zie ook de film op Youtube die Bas heeft gemaakt in Lhasa

(Het Chinese standpunt inzake Tibet is ondermeer hier verwoord)

 
Gerelateerde pagina's  
'Geen opstanden in Tibetaans gebied'
'Tibet 5 april weer open voor buitenlands toerisme'
'Tibet is niet dicht'
28 maart nieuwe Tibetaanse feestdag
Amnesty vraagt opheldering over Tibetaanse arrestanten
Beijing wacht overlijden Dalai Lama af. Door: door Willem Offenberg
Bezoek BBC aan Lhasa
Boycot Tibetaans nieuwjaar
Brief Chinese ambassade aan Tweede Kamer: ontvang Dalai Lama niet
Briefwisseling met gevangen Tibetaanse
China boos op Litouwen wegens Tibetplein
China klaar voor actie tegen Tibetaanse 'separatisten'
China publiceert Tibet witboek
China Tibet overleg in impasse
Chinese media: alles onder controle in Tibet
CN Drie reisboek recensies
Dalai Lama 'gedraagt zich als kind'
Dalai Lama ereburger van Parijs
Dalai Lama geeft lezing in Nederland op 4 'Tiananmen' juni 2009
Dalai Lama mogelijk ereburger van Parijs
 
Reacties op deze pagina reageren op artikelreageren
 
Bas Groot 27-06-2009
Here are the facts, continued.

Ik heb een naar mijn persoonlijke oordeel en mensenkennis betrouwbare bron gesproken, en bij terugkomst een aantal dingen gecheckt en alleen in mijn stukje gezet waar ik bij andere bronnen bevestiging van vond.

Ik heb ook dingen zien gebeuren in Tibet, waar ik de betekenis niet van begreep en ook niet objectief kon nagaan hoe het zat. Daar heb ik dus ook geen melding van gemaakt.

Dat de pro-Chinese bronnen er heel anders over denken is niet verrassend. Chinese voorlichting kenmerkt zich door de kunst van het weglaten en ontwijken, heb ik ontdekt. Juist precies die dingen waar het om gaat, worden verzwegen.

Ik wil dit bijvoorbeeld wel eens aangetoond zien van de pro-Chinese lobby: hoe weet de Chinese overheid zo zeker dat de Dalai Lama een kwart van het momenteel door China bestuurde grondgebied wil opeisen? Nou? Nou? Feiten willen we zien! Tell me! Toon mij die verborgen agenda achter de "middle way" die de Dalai Lama al sinds de jaren '70 propageert. En ik zeg tonen, niet insinueren.

Zoals ik al tegen een andere pro-China lobbyist heb gezegd: in mijn stuk komen de Tibetanen en de pro-Tibet lobby er niet zo fraai vanaf. Dat is het tegenovergestelde van bevooroordeeldheid, zou ik over mezelf zeggen.

En verder blijf ik erop hameren: ik zeg wat ik gezien heb met mijn eigen ogen. Ik had niet verwacht zo'n enorme hoop soldaten en vooral niet zo'n repressieve sfeer aan te treffen. En wat gebeurde er? Ik begon met filmen. Uit pure opstandigheid.
Bas Groot 27-06-2009
Hier de schrijver. Hoi allemaal. Hoi Shingq.

Ik heb een eenzijdig verhaal verteld, namelijk wat ik met mijn eigen ogen heb gezien en wat ik daarvan vind. Er is geen woord van verzonnen of verdraaid. Waar mogelijk heb ik het ook gefilmd.

Mocht het gelinkte officiële standpunt van China volgens jou onvoldoende weerwoord zijn, licht het toe dan. Zeg maar wat er niet klopt.

Een beetje tegengas op mijn verhaal is hard nodig! Ik wil graag tegengesproken worden, met goed onderbouwde feiten en weerwoord.
Toon aan dat ik een slechte burgerjournalist ben en me voor het karretje van een of andere Westerse lobby heb laten spannen.
Maar dan moet het wel kloppen he? Geen halfbakken insinuaties en draaikonterij, dat fileer ik meteen.

De lezer moet zijn eigen mening kunnen vormen, dus help het publiek. Kom op! Prove me wrong!

Laten we wel meteen op niveau beginnen en de obvious stuff overslaan.
Here are the facts.

Wat ik altijd wil weten, is "hoe het nou echt zit". Dat drijft me in dit soort onderwerpen. En dat betekent meestal complexiteit. Goed en kwaad lopen door elkaar, oorzaak en gevolg lopen door elkaar, meningen en feiten lopen door elkaar, de interpretatie van feiten verdoezelt de feiten zelf, en de meest boeiende zwakheden van de mens komen boven drijven. De sport is de feiten te blijven destilleren. En vaak blijkt de werkelijkheid 10x bizarder dan de aller- allerslechtste B-films.

Ik heb me ingelezen de afgelopen jaren. Ik heb een boek van de Dalai Lama gelezen, ik heb een officiële voorlichtingsfilm van de Chinese overheid over Tibet bekeken, ik heb het officiële standpunt van de Chinese overheid gelezen, enkele boeken en een hoop westerse media over het onderwerp.Dus ik wist al wel een klein beetje waar het over gaat in dat land voor ik er heen ging. En ik wilde het van alle kanten weten. Want als ik ergens wel een pesthekel aan heb,is het goede doelen die het publiek voorliegen uit hoofde van bewustwording. We noemen even de Brent Spar affai
Shingq 18-06-2009
Dat realiseer ik mij. Echter, de vooringenome personen waar ik ervaring mee heb, waren ook geen journalist. Journalist of niet, we zijn hier vaak al beinvloed door de verhalen en beelden die we hier zien omtrent Tibet.
Geledraak 18-06-2009
Shing, hier is geen sprake van een verslaggeving van een journalist (die mogen Tibet niet in), maar van een impressie van een toerist, zoals ook bovenin het artikel is gemeld.
Shing 17-06-2009
Dat de situatie in Tibet lastig is, is denk ik moeilijk te ontkennen. En dat zou ook onrecht aandoen aan de Tibetanen. Maar ik zet wel mijn vraagtekens achter deze verslaglegging. In hoeverre is het beeld niet gekleurd door vooringenomenheid? Ziet de verslaggever alleen wat hij denkt of verwacht te zien? Worden feitelijke situaties niet tegen de achtergrond gehouden van de negatieve berichtgeving rondom Tibet? Ik stel deze vragen omdat ik zelf heb mogen ervaren hoe Nederlanders in China alleen vooroordelen bevestigd zien. Van enige objectiviteit is vaak geen sprake. Thuis vertellen dat er sprake is van een belegerde omgeving is natuurlijk ook spannender. Deze berichten neem ik dan ook niet zomaar aan; zonder te ontkennen dat Tibetanen in het algemeen een zware leven leiden.

Kijk ook eens op:
China Reisen
Beijing.startpagina.nl
Shanghai.startpagina.nl
Het weer in Beijing

Tip! Wilt u CHINEES LEREN? Geledraak.nl biedt v.a september diverse curssen aan, gegeven door professionele, ervaren docente. Locatie: Haarlem-Zuid/Heemstede. Goed bereikbaar met trein.
Lees hier meer...